Ruwe stormen,..

Even was ik er niet,..dit alles kwam door veel verdriet.

De dood heeft toegeslagen enkele keren,

van zo dichtbij,.de pijn valt niet te beschrijven,.

de stilte is kil en leeg,..geen tranen meer over.

Het graf ligt er stil,..dierbaren rusten.

Deze tijd van het jaar,..

mooie warme herinneringen glijden voorbij,.

De Littekens zijn nog te vers,..

om even vreugde te voelen.

Eens zullen de bloemen weer bloeien,

daar ben ik intens dankbaar voor.

Volgens mijn eigen ritme,.zal

de warmte weer komen,.het geluk weer stromen.

Daar geloof ik in.

Liefs, Tina.

Onaantastbaar!!

Je trekt me aan en stoot me af,

Zeg me wat heb jij met mij gedaan?

Je tovert,..

Knuffel het meisje in mij,

Streel, heel de vrouw, bemin me

een uur met jou,.laat me je geven wat ik voel.

Jij, dan zijn geen woorden meer nodig

geef je aan mij,,.

je stroomt door mijn bloed,..kronkelt in mijn lichaam.

Als een zachte veer strijk je naast me neer,..

telkens weer,..zacht teder.

Laat me dromen,.

kus me niet wakker

Woorden genoeg, maar sprakeloos

.

Liefs, Tina

<a href="http://s16.photobucket.com/albums/b37/tinaroos/?action=view&current=cu2__0————–Lnr10.gif” target=”_blank”>

Een nacht met een vreemde,

veel gelach, gepraat.

RoSe,..

Verlangen naar aandacht,

dan plOts de lippen die elkaar raken

verlegen lach,..wat nu?

Onze ogen wisten al wat we vOelden,

weg van de mensen,..samen in de nacht.

Intense kus,..warme handen

vluGge adem, snakken naar meer,.

een blik, die zegt: Kom laten we verder gaan,.,

Hongerig en vOl overgave smOlten we samen,

twee mensen, elkaar nOoit gezien,

maar uren bemint,..!.

Ons zweet mengde zich samen,,drUppels van genOt!

je gaf me je lichaam, je lach, je wOordjes.

NOg even in je warme armen liggen,

snel afscheid,…nog een kUs.

Dagen voelde ik je nOg,

een vurig verlangen naar weer je lichaam

je vlUgge handen,..je lach.

Stttt,…….

VOor jOu, kus TiNa